Harm Pekel , geboren op 14 mei 1884 in Stuifzand. Harm is overleden op 19 maart 1910 in Beilen, 25 jaar oud . (Zo werd ter secretarie alhier aangifte gedaan van het overlijden van Harm Pekel, die deze nacht ten huizen van Wolter Vaartjes op de Haar, onder Beilen, door Geert Oost, eveneens wonende op de Haar, is doodgeschoten. Pekel is één van de beruchtste vechtersbazen). Provinciale Drentsche en Asser courant, 22 maart 1910: Omtrent den te de Haar, gemeente Beilen, verslagen Harm Pekel meldt men ons: Ook in militairen dienst stond hij zeer ongunstig bekend. In maart 1905 als achtergebleven loteling der Lichting 1904 ingedeeld bij het 1ste reg. inf. te Assen, maakte hij zich reeds spoedig aan verschillende overtredingen schuldig, zodat eene verplaatsing in een andere omgeving wenselijk werd geacht en hij reeds in februari 1906 tijdelijk werd overgeplaatst bij het 5e reg. inf. te Amersfoort. Deze overplaatsing had niet het gewenste gevolg. Na aldaar verschillende zware straffen te hebben ondergaan werd hij reeds op 29 maart 1906 wegens ‘onvatbaarheid voor de gewone middelen van bestraffing’, voor den tijd van 7 maanden geplaatst bij het algemeen Depot van Discipline te Vlissingen. In deze strenge omgeving schijnt hij zich te hebben kunnen schikken; althans hij werd in oktober 1906 wegens verbeterd gedrag weer teruggebracht in de gewone klasse van militairen en in het genot van groot verlof gesteld. In augustus 1907 voor de herhalingsoefeningen opgeroepen zijnde, voldeed hij hieraan niet en werd in oktober 1907 als deserteur afgevoerd. In juli 1908 zich vrijwillig aanmeldende, werd hij na het ondergaan ener militaire detentie van 3 weken, waartoe hij wegens desertie was gestraft door den krijgsraad te Leeuwarden, weder in werkelijke dienst gesteld tot het alsnog volbrengen van zijn herhalingsoefeningen. Twee dagen na zijn ontslag uit de gevangenis weder een gehele nacht mankerende, werd hij overgeplaatst naar het garnizoen Deventer. Dit beviel hem blijkbaar slecht, want wederom maakte hij zich schuldig aan desertie, zodat hij zijn nieuw garnizoen niet bereikte. Enige dagen later gearresteerd wordende, werd hij - in afwachting van ene beslissing van de Minister van Oorlog omtrent een tweede plaatsing bij het algemeen Depot van Discipline in een der arrestlokalen alhier opgesloten, doch wist hij het z.g. ‘luchten der arrestanten’ aan de waakzaamheid van de sergeant-wachtcommandant te ontsnappen, ontvluchtte uit de kazerne in de richting van Witten en bleef voor de spoedig uitgezonden patrouilles onvindbaar. Maanden lang duurde zijne vrijheid. Eindelijk werd hij gearresteerd, door den krijgsraad gestraft en bovendien uit den dienst verwijderd. Korten tijd voor het voorval, waarbij hij zijn leven verloor, was hij weer uit de gewone gevangenis ontslagen. Arnhemse Courant: Vrijdagavond ongeveer half elf vervoegde zich een zekere Harm Pekel ten huize van W. Vaartjes te Tiendeveen (bij Hoogeveen) om tabak te koopen. Eenmaal binnen zijnde, wilde P. niet vertrekken. Na herhaalde malen door V. te zijn aangemaand, zonder gevolg, trachtte V. den indringer te verwijderen. Bij de worsteling, die toen ontstond, zag de bewoner, dat hij het onderspit moest delven, waardoor hij om hulp riep. De kostganger Geert Oost, die in de achterkeuken sliep, kwam gewapend met een geweer zijn kostbaas te hulp; hij gaf P. daarmee een slag, doch dit hielp niet, want hij zag, dat de indringer een blinkend voorwerp te voorschijn haalde, waarop O. direct het geweer, dat geladen was met hagel, aanlegde, aftrok en P. het volle schot in den buik joeg. Deze stortte dood neer. De dader staat zeer gunstig, de verslagene zeer ongunstig bekend. De oorzaak is hoogstwaarschijnlijk een bestaande wrok van P. tegen den kostganger. De dader is in hechtenis genomen. Delftsche Courant: De moord op de Haar (gemeente Beilen.) Vrijdagavond tegen half elf kwam H. Pekel te Tiendeveen in den winkel van W. Vaartjes, om tabak te koopen. Toen hij daarvan voorzien was, wilde hij niet heengaan, eer hij G. Oost, die bij Vaartjes inwoont, had gesproken, en hij eischte, dat Vaartjes Oost zou roepen. Vaartjes weigerde en trachtte Pekel uit zijn huis te dringen. Zij geraakten handgemeen, en toen Vaartjes zag, dat hij het onderspit zou moeten delven, riep hij om hulp. Op dit geroep kwam Oost met een geweer in de hand in den winkel en gaf Pekel een slag. Deze trok daarop een blinkend voorwerp, waarschijnlijk een mes, uit den zak en wilde daarmede Oost te lijf. Oost verdedigde zich met het geladen geweer, dat hij afschoot, met het gevolg, dat Pekel zwaar gewond in den buik neerviel en spoedig daarna den laatsten adem uitblies. De marechaussee uit Hoogeveen werd gehaald. Deze vond in de zakken van Pekel nog drie messen, waarbij een scheermes. Oost werd gearresteerd. Het parket uit Assen heelt te Hoogeveen een plaatselijk onderzoek ingesteld. Het nieuws van de dag, kleine courant: Moord te Beilen. Te Beilen werd Zaterdagmorgen ter secretarie aangifte gedaan van het overlijden van Harm Pekel, die des nachts ten huize van Wolter Vaartjes op de Haar, onder Beilen, door Geert Oost, eveneens wonende op de Haar, was doodgeschoten. Onze correspondent meldt ons nader de. volgende bijzonderheden: Vrijdagavond tegen half elf kwam H. Pekel, uit Tiendeveen, in den winkel van W. Vaartjes om tabak te koopen. Toen hij daarvan voorzien was, wilde hij niet heengaan, voordat hij Oost, die bij Vaartjes inwoont, had gesproken, en eischte, dat Vaartjes hem zou roepen. Vaartjes weigerde en trachtte Pekel uit zijn huis te dringen. Zij, geraakten handgemeen en toen Vaartjes zag, dat hij het onderspit zou moeten delven, riep hij; om hulp. Op dit geroep kwam Oost met een geweer in de hand in den winkel en gaf Pekel een slag; Deze trok daarop een blinkend voorwerp, waarschijnlijk een mes, uit den zak en wilde daarmee Oost te lijf. Deze verdedigde zich met het geladen geweer, dat hij, afschoot, met het gevolg dat Pekel zwaar gewond in den buik neerviel en kort daarop aan de gevolgen bezweek. De marechaussee uit Hoogeveen werd gehaald. Deze vond in de zakken van Pekel nog drie messen, waarbij ook een scheermes. Oost werd in hechtenis genomen. De brigadier Spyker, van de marechaussee, leidt het voorloopig onderzoek. De sectie is opgedragen aan dr. Krank. in de „Asser. Courant leest men nog het volgende: Kaar men wil was er kwestie tusschen Oost en den verslagene over een meisje. Oost is een oppassend jongmensch; de stemming is zonder uitzondering algemeen ten gunste van hem. Zoals reeds vroeger gemeld is, is een maand ongeveer geleden op de Haar met vuurwapenen geschoten tusschen de gebroeders Pekel en de jongens aldaar. Dei broeder van den verslagene, B. Pekel, kreeg toen een schot hagel in zijner benen, In verband met dezen moord vertrokken Zaterdagmiddag 12.36 naar Hoogeveen de heren Jhr. Mr. den Beer Poortugael, rechter-commissaris : mr. P. Buys, substituut-officier van justitie; mr. N. G. Servatius, substituut-griffier der Arrondissement-Rechtbank te Assen, De Regionale krant Alkmaar schrijft in februari 1910: (nagekomen bericht) Men meldt d.d. 16 Februari uit Hoogeveen aan de telefoon: Heden was het zeer rumoerig op het naburig De Haar. Zekere H. (Harm) Pekel, en diens broer, B. (Berend), hebben nl. geschoten op de woningen van Engels en Vaartjes, aldaar woonachtig. Ook werd door hen geschoten op de zoons van Engels, die nog buiten waren en van een visite kwamen. De vader van dezen snelde het huis uit, gewapend met geweer en hooivork, om zijn zoons te helpen. Hij reikte een zijner zoons het geweer en gaf een der Pekel’s een opstopper met de hooivork, zodat de kogel door de linker broekspijp in de rechterbil ging. De zoon van den getroffene legde daarop het geweer aan en beide Pekel’s werden door een schot hagel ernstig getroffen, de ene in de buik, de ander in het zitvlak. In bewusteloze toestand werden beiden op een kar naar huis vervoerd. De zaak in in handen van de brigade marechaussee te Hoogeveen. De Gooi- en Eemlander: Over het geheel genomen is men in die buurt blij. daar men door het verdwijnen van Pekel van een boozen geest is verlost. Menige tijd geleden werd hg bij een vechtpartij door een met eenige hagelkorrels getroffen en de week daarvoor werd hij pas uit de gevangenis ontslagen. De verslagene, alsook de zijn beiden *25 jaar oud; de laatste, die zeer gunstig bekend staat, is Zondagavond 'naar het huis van bewaring te Assen overgebracht. De Courant: Maandag stond voor de rechtbank te Assen terecht Geert, uit Tiendeveen, die in den avond van 18 maart Harm Pekel met een geweer in den buik schoot, tengevolge waarvan deze overleed. Pekel had ruzie liet Walter Vaartjes, den kostbaas van O. Pekel stond als een gevaarlijke kerel bekend. Het O. M. eiste, verzachtende omstandigheden in aanmerking genomen. 9 maanden gevangenisstraf. De verdediger, mr. J. T. Linthorst Homan, achtte hier noodweer aanwezig en vroeg ontslag van rechtsvervolging en in invrijheidstelling, welke de rechtbank toestond. Berend Pekel, geboren op 26 juni 1930 in Beilen. Berend is overleden/neergeschoten op 7 juni 1961 in Hoogeveen, 30 jaar oud. Berend trouwde, 24 jaar oud, op 15 oktober 1954 in Hoogeveen met Trijntje Boertien, 18 jaar oud. Trijntje is geboren op 3 maart 1936 in Westerbork, dochter van Hendrik Boertien en Klaasje Kuik. Trijntje is overleden op 26 maart 2001 in Hoogeveen, 65 jaar oud. Zaterdagmiddag een uur wordt in het Drentse dorpje Tiendeveen (gemeente Beilen) een man begraven, wiens laatste gang zal beginnen op de plaats, waar hij zondagavond werd neergeschoten door de politie: het plaatselijke café. Vandaar zal de stoet vertrekken. Er zullen er velen op het kerkhof zijn,' Want boordevol deernis is de nagedachtenis aan Berend Pekel, de 30-jarige vader van drie kinderen, die woensdag in het Bethesda Ziekenhuis in Hoogeveen aan zijn kwetsuren is overleden. Die deernis is bij vele inwoners van het landelijke dorpje vermengd met een afkeer van het optreden van de politie op deze noodlottige zondagavond. De rijkspolitie is er één man sterk: Lubbert Berga, die vier jaar het gezag in Tiendeveen heeft vertegenwoordigd. Tot donderdag, want toen werd hij met vakantie gestuurd. Waarschijnlijk zal hij nooit meer terugkeren in het dorp, waar zovelen zo gebeten op hem zijn. ‘Als hij langer zou zijn gebleven, was het niet best met hem afgelopen', voorspelde caféhouder Slomp en zijn cliënten beaamden het nadrukkelijk. Daar, aan de stamtafel gaat het verhaal, dat Berga niet weet hoe hij met de mensen in het dorp moet omgaan, maar bij de politie vertelt men, dat de mensen in het dorp niet weten hoe zij met Berga moeten omgaan. Aan diezelfde stamtafel zat zondag Berend Pekel, die spoorlegger was. 'Ze waren gezellig bij elkaar. Nee, niemand was dronken,. Ze hadden wel een behoorlijk glaasje bier gehad. Een kampioensfeest nietwaar? en kastelein Slomp knipoogt. En hij vertelt, hoe Berga ‘s avonds was gekomen omdat hij een jongen moest verhoren die er ook was. Nee, geen ernstige zaak. Maar men was gezellig onder elkaar en dan die politieman, is het dan een wonder, dat de feestelingen zeiden: ‘Kom nou, die jongen krijg je niet mee? aldus de caféhouder. En: ‘Er is dan een gezelschap met de agent naar buiten gegaan en later is men weer binnengekomen. Maar ook al vertelt de heer Slomp het alsof het de gewoonste zaak van de wereld is, pais en vrêe was het er allerminst. Ook al getuigde hij vol verve van zijn klanten: ‘Het zijn hele kalme jongens; ze doen nooit wat. Als ik zeg: ‘jongens, een klein beetje rustig, dan zijn zij rustig’. Dat heeft hij ook die fatale zondagavond gezegd: ‘Ik dacht nog, het wordt een gevaarlijke avond. Jongens wees rustig en ga naar huis. Het is sluitingstijd. Het kon wel eens op vechten uitdraaien. Het ís op vechten uitgedraaid. En hoe. Hoor was Herman Kleine, die pal tegenover het café woont, ervan zegt: ‘Het was tien voor elf. Ik hoorde schieten en ik stak gauw mijn hoofd uit het raam. Berga was in zijn huis vlak naast het café. Vier of vijf man stonden voor zijn woning. Ze schreeuwden: ‘Kom er maar uit’. Een paar minuten later kwam er er twee gemotoriseerde politiemannen. Met schijnwerpers speurden zij de tuin van het café af. Berend Pekel kwam toen net bij de achterdeur van het café vandaan. Ik hoorde roepen: ‘ Handen omhoog! ’. Drie politiemannen tegenover Berend, die er moederziel alleen met zijn handen omhoog stond. Eerst vielen er waarschuwingsschoten. Het was een geknal aan een stuk door. Toen lag Berend op de grond. De vijftienjarige Jelle Scheepers had ook naar buiten gekeken; ‘In de schijnwerpers zag ik een man vallen’. Berends broer Eelbert en Jan Pekel vertellen mij, hoe ze na de schietpartij op drie verschillende plaatsen bij het café vijf hulzen hadden gevonden. Albert Annen heeft zelf gezien, hoe Berga iemand op een brommer met de vuist had geslagen. Dat moet Freek Kikkert zijn geweest, die er met Hendrik Kats bij was, toe ze Berend neer schoten. ‘Met drie man waren we door de achterdeur uit het café gekomen. Ik zei nog tegen Berend: ‘ga naar huis en koffiedrinken, omdat ik bang was dat er nog meer trammelant kwam,’ aldus Hendrik Kats. Inderdaad, er kwam meer trammelant: ‘Ze schoten in de grond of in de lucht, ik weet het niet meer, want ik was helemaal beduusd en toen het schieten afgelopen was, lag Berend daar’. Hendrik Kats beeft nog als hij eraan denkt. Zo ontladen de, in heftige beroering betrachte gemoederen van vele Tiendeveners zich in het bitterste verwijten, ja, soms zelf in gevoelens van haat. Mevrouw Otten, moeder van Eelbert, Albert en Bertus, die allen bij het feest waren geweest, vatte hun meningen samen: ‘De politie draagt schuld’. Maar Albert kocht net sigaretten toen Berga in het café was gekomen en ook Bertus herinnerde er zich eigenlijk slechts bitter weinig van. Doch luister naar wat die andere Jan Pekel, niet de broer, maar de neef van het slachtoffer, met schroom en zachte stem onthulde: ‘Ik was bij mijn verloofde thuis aan de overkant van het café, toen ik meer dan tien schoten achter elkaar hoorde. Het dorp pestte Berga. Bromfietsers gingen extra hard rijden om hem te treiteren. Waarom zijn ze allemaal tegen hem. Hadden we ze niet afgesproken dat ze hem wel eens zouden aanpakken? Het zat dus in de lucht en de bom barstte op de fuif van de voetbalclub. Berend kwam dronken naar buiten. Ik weet niet of hij een mes had. Niemand weet of Berend een mes had; Slomp niet, Annen niet, Kleine niet, Scheepers niet, Otten niet, niemand heeft een mes gezien. Alleen de broers van Berend Pekel verklaren om strijd, dat in het Hoogeveens ziekenhuis waar Berend woensdag is overleden, bleek, dat hij een mes in zijn zak had. Een knipmes, dicht en onder een zakdoek. Huns inziens had hij dat mes nooit hebben kunnen wegstoppen, want daarvoor was hij te ernstig gewond: hij had volgens Eelbert drie gaten in de maag en voorts waren zijn lever, galblaas en rug geraakt. De dokter heeft me zelf verteld, dat Berend doorzeefd was me kogels. Het is dit mes, dat niemand heeft gezien en waarover niemand ongevraagd spreekt. Zoals men zwijgt over dingen die men niet wil horen - dit mes, waarvan de politie kort na de schietpartijen heeft verklaard aan de pers. ‘Pekel nam een dreigende houding aan en trok zelfs een mes. De agent vroeg assistentie en toe die kwam opdagen, zwaaide Pekel opnieuw met zijn mes en kwam op een van de agenten toe’. Maar gisteren bleek ons, dat ook de politie het mes niet had gezien. Misschien is het er geweest, misschien niet. Dat onderzoeken thans op last van de Justitie twee rijksrechercheurs, die daarvoor een paar weken hebben uitgetrokken. Want erg mededeelzaam is de bevolking van Tiendeveen op bepaalde punten niet. Maar hoe heeft de politie, terwijl hierover nog niets vaststaat, al definitief kunnen beweren, dat het er geweest is: het mes? Thans verklaart de politie: Berga is de plaatselijke rayoncommandant van de rijkspolitie in Tiendeveen waar de bevolking allesbehalve een vriend van de politie is. Nam zij het Berga niet kwalijk dat hij er bij was toen onlangs een gezin uit zijn huis werd gezet? Dat was een hele rel. Zondag moest Berga enige jongens verhoren, daarom kwam hij in het café. Maar Berend Pekel ging er zich mee bemoeien. Toen de jongens aanstalten maakte om mee te gaan met de politieman, weerhield Pekel hem daarvan. ‘Je blijft hier!’beet hij hem toe. Berga verwachtte moeilijkheden en vroeg om assistentie, die toen echter nog niet kwam. Wel kwamen de kerels naar buiten en zij sloten Berga in en drongen hem tegen de muur. Pekel was er ook bij. Berga voelde zich bedreigd. Ruggelings keerde hij naar zijn aangrenzende woning terug. Plotseling zag hij in het donker het gebaar van iemand die een mes wil openmaken. Berga pakte zijn pistool. De mannen kwamen opzetten. Hij schoot in de lucht zijn hele houder leeg. Hij bereikte de deur van zijn huis. Eén kogel had hij nog over. Op dat ogenblik riep zijn vrouw: Help, ze vermoorden mijn man. Op datzelfde moment kwam de veel eerder gevraagde assistentie: twee politiemannen uit Beilen. Ze hoorden de vrouw roepen: ‘Kijk uit, ze hebben een mes’. En de politiemannen onderzochten de omgeving met lantaarns. Ze hadden hun pistolen getrokken. Toen zagen ze plotseling in het licht der lantaarns Berend Pekel, die met vier, vijf of zes mannen de achterdeur van het café uitkwam. Allen kwamen op de drie politiemannen af, Berend in gebogen houding voorop. ‘Halt, handen omhoog!’ schreeuwde de politie. Maar Berend kwam toch dichterbij tot op enkele meters. De politie richtte op de grond en schoot. Steeds kwam Berend dichterbij. Hij was door het dolle heen. Had hij niet de hele middag in het café gezeten? Toen wankelde hij: men ondersteunde hem naar het café en maakte zijn boordenknoopje los. Aldus de tot dusver bekende lezing van de politie, volgens wie Berend niet door vijf, maar door één kogel zou zijn getroffen, die niet afkomstig zou zijn uit het pistool van Berga. Later heeft men krassen op het mes ontdekt op de deur van de woning van Berga. Had men die deur niet bewerkt toe de politieman zich ter bescherming tegen zijn aanvallers moest opsluiten in zijn woning? De deur is in beslag genomen en wordt thans onderzocht. Maar ook de politie heeft het mes niet gezien. ASSEN, maandag, 10 juli 1961: Ruim 150 inwoners van Tiendeveen, het gehucht waar op 4 juni jl. de 30-jarige spoorlegger Berend Pekel door een aantal kogels uit een politiepistool werd gedood, dienen een rekest in bij de Minister van Justitie. De ondertekenaars stellen dat hier sprake is geweest van een „bruut en afschuwelijk optreden van de politie".„ Omtrent dit ongehoord brute optreden van de politie Is hier grote verontwaardiging en bitterheid ontstaan", zo staat er verder in het rekest dat vandaag wordt verzonden. De ondertekenaars verzoeken de minister het" ontslag en de gerechtelijke vervolging. van de schuldige politiemannen ,te willen bewerkstelligen. uit: De Telegraaf. TWEE POLITIEMANNEN VOOR RECHTBANK GEDAGVAARD. Het onderzoek naar degeen die in het dorp Tiendeveen de dodelijke schoten op de 30-jarige spoorlegger Berend Pekel heeft afgevuurd is in een nieuw stadium gekomen. Twee politiemannen, de wachtmeesters eerste klasse de Rijkspolitie W. en O., zijn thans voor de rechtbank gedagvaard, zo deelt de Officier van Justitie in Assen mee. Beide politiemannen hebben een bezwaarschrift tegen de dagvaarding bij de griffie van de rechtbank gedeponeerd. Hiermee vervalt - voorlopig - de dagvaarding. In raadskamer zal moeten worden uitgemaakt of de behandeling zal worden aangehouden of dat de wachtmeesters buiten vervolging worden gesteld. Berend Pekel werd op 4 juni van dit jaar in het dorp Tiendeveen door enkele pistoolschoten gedood toen hij zich bemoeide met drie politieagenten die in café Slomp enkele personen wilden verhoren. Het slachtoffer behoorde daar echter niet bij. Pekel zou de politieman met een mes hebben bedreigd. Op 22 november maakte de Officier van Justitie Bekend dat de wachtmeester L. Berga, die in eerste instantie van de dodelijke schoten werd verdacht, deze niet kan hebben gelost. Een onderzoek in het gerechtelijk laboratorium te Den Haag in samenwerking met vuurwapendeskundigen van de artillerie-inrichting Hembrug toonde namelijk aan, dat de twee kogels waardoor Pekel werd getroffen niet uit het wapen van wachtmeester Berga afkomstig zijn. Als in de raadskamer wordt besloten toch uitvoering te geven aan de dagvaarding van de wachtmeesters W. en O., wacht de rechtbank een moeilijke taak daar het vooronderzoek niet heeft aangewezen wie van de beide politiemannen vermoedelijk de dader is. uit: Nieuwsblad v/h Noorden, 21 december 1961. ZAAK TIENDEVEEN ZEER WAARSCHIJNLIJK TOCH VOOR RECHTBANK IN ASSEN. De wachtmeesters der Rijkspolitie W. en O. die door de rechtbank te Assen ter zake van de dood van de 30-jarige spoorwegarbeider Berend Pekel te Tiendeveen buiten vervolging waren gesteld zullen hoogstwaarschijnlijk opnieuw terecht staan. De rechtbank te Assen had het op noodweer gebaseerde bezwaarschrift der verdachten tegen de uitgebrachte dagvaarding gegrond bevonden en hen buiten vervolging gesteld. Hierna droeg de procureur-generaal bij het gerechtshof te Leeuwarden, mr. B.J. Besier, de officier bij de Asser rechtbank op appèl aan te tekenen. Het hof te Leeuwarden heeft naar aanleiding van dit hoger beroep de zaak naar de terechtzitting verwezen. Indien de wachtmeesters niet in cassatie hiervan gaan bij de Hoge Raad zullen zij dus over niet al te lange tijd voor een bepaald omschreven feit voor de rechtbank te Assen voorkomen. Gaan zij wel in cassatie dan is uiteraard over het verloop der zaak niets met zekerheid te zeggen. uit: Leeuwarder Courant, 2 mei 1962. ONTSLAG VAN RECHTSVERVOLGING IN GERUCHTMAKENDE ZAAK TIENDEVEEN. De rechtbank te Assen heeft vanmorgen de wachtmeesters de Rijkspolitie eerste klas Albert W. en Doedo Bernaruds O. beide te Beilen, ontslagen van rechtsvervolging. Daarmee is, voorlopig althans, een streep getrokken onder de geruchtmakende zaak-Tiendeveen, die zich op 4 juni van het vorige jaar heeft afgespeeld. Nadat eerst kwam vast te staan dat de wachtmeester L. Berga onschuldig was aan het dodelijk schot, werden de beide andere wachtmeesters W. en O. gedagvaard , waarbij hun ‘mishandeling, de dood tengevolge hebbende, of mishandeling’ ten laste was gelegd. Veertien dagen geleden eiste de Officier van Justitie voor beiden ontslag van rechtsvervolging, omdat er naar zijn mening sprake was van overmacht en er zelfs z.i. gesproken kan worden van de uitvoering van een wettelijk voorschrift. Volgens de Officier van Justitie was het ten laste gelegde wel bewezen, maar kon niet met zekerheid worden vastgesteld wie de dodelijke kogel heeft afgeschoten. Mr. E.E. Oosterhuis te Assen bepleitte vrijspraak. Beiden werden ontslagen van rechts vervolging. De rechtbank overwoog daarbij, dat niet is voldaan aan hun sommatie te blijven staan. Nadat eerst in de lucht was geschoten, is daarna op de benen gemikt. Volgens de rechtbank hebben de wachtmeesters daarna gehandeld volgens de voorschriften die in de politiewet zijn omschreven. Het geweld is niet de perken te buiten gegaan en hun handelingen waren niet onrechtvaardig. Het primair ten laste gelegde: Het opzettelijk toebrengen van zwaar lichamelijk letsel, de dood tengevolge hebbende, achtte de rechtbank niet bewezen, wel dat de wachtmeesters Pekel zwaar lichamelijk letsel hebben toegebracht door enkele kogels af te schieten, waardoor Pekel werd getroffen. uit: Dagblad v/h Noorden, 22 juni 1962. Frederik Pekel is geboren op 19 februari 1906 in Kalenberg, Ruinen, zoon van Karst Pekel en Koba Hulzebos. Frederik is overleden op 5 oktober 1945 in Heerlen, 39 jaar oud. Frederik trouwde met Jantje Zwaantje Henssems. Jantje is geboren op 2 september 1916 in Onstwedde, dochter van Aike Henssems en Catharina Jetska Broekema. Jantje is overleden op 4 oktober 1945 in Nieuwenhagen, 29 jaar oud. Familiedrama bij politiek gevangene: onder Nieuwenhagen is een drama ontdekt. Een 34-jarige vrouw Pekel werd in haar woning aangetroffen, doorstoken met messteken. In de woning werd verder aangetroffen haar echtgenoot, ongeveer 39 jaar oud, met zeer ernstige halswonden, die toegebracht waren met een mes. Zijn toestand is hopeloos. Uit het onderzoek, dat door de Marechaussee is ingesteld, is gebleken, dat Pekel, die politiek gevangene was, woensdagavond uit het bewaringskamp in Susteren was ontslagen. Aangenomen wordt, dat hij zijn vrouw heeft vermoord en dat hij daarna pogingen tot zelfmoord heeft gedaan. Kinderen: - niet openbaar - Catharina Aikinda Engelina Henssems (later Pekel), geboren op 8 oktober 1937 in Eindhoven. Catharina is overleden op 30 april 2018 in USA, 80 jaar oud. Catharina trouwde met Robert Raymond Tokaya, geboren op 28 april 1933 in Batu, Jawa Timur, Indonesië en is overleden op 15 oktober 2000 in Oildale, Californië, USA. . Catharina hertrouwde met Norman C. Sr. LA Plant. Kind van Catharina en Robert: - Monique Tokaya.